Pozostałe podmioty przedstawiają informacje dotyczące swojej sytuacji ekonomicznej bez sprawozdań finansowych, posługując się wyłącznie formularzem stanowiącym załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 marca 2010 r. w sprawie zakresu informacji przedstawianych przez podmiot ubiegający się o pomoc de minimis.

Dla zachowania pełnej przejrzystości, powinny one także przedkładać podmiotowi udzielającemu pomocy swoje oświadczenie, że nie mają obowiązku sporządzania sprawozdań. Przepis art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2009 r. Nr 152, poz. 1223, Nr 157, poz. 1241, Nr 165, poz. 1316) przewiduje, że przepisy ww. ustawy mają zastosowanie m.in. do:

 a. spółek handlowych (osobowych i kapitałowych, w tym również w organizacji), a także innych osób prawnych, z wyjątkiem Skarbu Państwa
i Narodowego Banku Polskiego,

 b. osób fizycznych, spółek cywilnych osób fizycznych, spółek jawnych osób fizycznych, spółek partnerskich oraz spółdzielni socjalnych, jeżeli ich przychody netto ze sprzedaży towarów, produktów i operacji finansowych za poprzedni rok obrotowy wyniosły co najmniej równowartość
w walucie polskiej 1 200 000 €.

 W szczególności, więc, odnosząc się do pkt b), obowiązek sporządzania sprawozdań finansowych nie dotyczy takich podmiotów, których przychód za poprzedni rok obrotowy nie przekroczył 1 200 000 €.

Dla celów wspomnianych wyżej wytycznych, Komisja Europejska uznała przedsiębiorstwo za zagrożone, jeżeli ani przy pomocy środków własnych, ani środków, które mogłoby uzyskać od właścicieli/akcjonariuszy lub wierzycieli, nie jest ono w stanie powstrzymać strat, które bez zewnętrznej interwencji władz publicznych prawie na pewno doprowadzą to przedsiębiorstwo do zniknięcia z rynku w perspektywie krótko- lub średnioterminowej.

W konsekwencji, niezależnie od wielkości przedsiębiorstwa, jest ono w szczególności uznane za zagrożone w następujących okolicznościach:

• w przypadku spółki z ograniczoną odpowiedzialnością
• jeżeli ponad połowa jej zarejestrowanego kapitału została utracona
• w tym ponad jedna czwarta tego kapitału w okresie poprzedzających 12 miesięcy, lub
• w przypadku spółki, której przynajmniej niektórzy członkowie są w sposób nieograniczony odpowiedzialni za długi spółki – jeżeli ponad połowa jej kapitału według sprawozdania finansowego została utracona, w tym ponad jedna czwarta w okresie poprzedzających 12 miesięcy, lub
• niezależnie od rodzaju spółki – jeżeli spełnia ona kryteria w prawie krajowym w zakresie podlegania zbiorowej procedurze upadłościowej.

 Uznano również, iż dla celów rozporządzenia, MŚP, które działają krócej niż trzy lata nie uważa się za zagrożone, chyba, że zgodnie z prawodawstwem krajowym podlegają one zbiorowemu postępowaniu w sprawie niewypłacalności.

Ponadto, nawet gdy nie zachodzi żadna z ww. okoliczności, przedsiębiorstwo może nadal być uznane za zagrożone, w szczególności gdy występują typowe oznaki, takie jak rosnące straty, malejący obrót, zwiększanie się zapasów, nadwyżki produkcji, zmniejszający się przepływ środków finansowych, rosnące zadłużenie, rosnące kwoty odsetek i zmniejszająca się lub zerowa wartość aktywów netto. W niektórych poważnych przypadkach, przedsiębiorstwo może już znajdować się w sytuacji niewypłacalności lub być przedmiotem zbiorowego postępowania upadłościowego prowadzonego zgodnie z prawem krajowym.

Wobec powyższego otrzymana przez przedsiębiorcę pomoc de minimis udzielana w ramach projektu Tekla Plus IV edycja w postaci pokrycia kosztów stażu korzysta ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Dla przedsiębiorcy posiadającego osobowość prawną (spółki prawa handlowego), rozliczającego się z podatku dochodowego zgodnie z zasadami Ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pomoc de minimis udzielana w ramach projektu Tekla Plus IV edycja w postaci pokrycia kosztów stażu nie jest przychodem z działalności gospodarczej (w myśl art. 12 ust. 4 pkt. 14 ustawy).